Η πλατεία με τον πλάτανο στην Τσαγκαράδα

Η Τσαγκαράδα δεν είναι ένα χωριό αλλά τέσσερις μαχαλάδες απλωμένοι στην ανατολική πλαγιά, ο καθένας με τη δική του πλατεία. Αυτή για την οποία έρχονται οι επισκέπτες είναι της Αγίας Παρασκευής, όπου ένας πλάτανος τεράστιας ηλικίας — ο κορμός του θέλει πολλά άτομα για να αγκαλιαστεί — στέκεται στη μέση ενός πλακόστρωτου άνδηρου, με το εκκλησάκι πίσω και τραπεζάκια καφενείων γύρω από τη βάση.

Το δέντρο είναι η φωτογραφία. Με φύλλωμα, από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο, σκεπάζει ολόκληρη την πλατεία με πράσινο και κάνει το φως απαλό και ομοιόμορφο — σπάνιο πράγμα στην Ελλάδα και πολύ συγχωρητικό για πορτρέτα. Τον χειμώνα, γυμνός, γίνεται ένα τεράστιο γκρίζο πλέγμα κλαδιών πάνω στον ουρανό: πιο σκληρό φως, πιο δυνατή γραφιστική.

Από την άκρη του άνδηρου το έδαφος πέφτει μέσα από καστανιές και οξιές ως τη θάλασσα, οπότε ένα βήμα στο πλάι ανταλλάσσει την πράσινη σκεπή με μια μακρινή μπλε θέα. Δέκα λεπτά χαμηλότερα, παλιά καλντερίμια και τοξωτά γεφύρια περνούν τα ρέματα — το γεφύρι της Τσαγκαράδας είναι μια μικρή παράκαμψη που αξίζει.

Η πλατεία είναι μικρή και ανήκει στα καφενεία· τα καλοκαιρινά βράδια όλα τα τραπέζια είναι πιασμένα. Τα πρωινά είναι ήσυχα. Πάρτε κάτι με χρώμα: κάτω από πλάτανο σε πλήρες φύλλωμα, τα πάντα πρασινίζουν λίγο.