Ο φάρος Αρμενιστής πάνω από τους βόρειους γκρεμούς

Ο Αρμενιστής χτίστηκε το 1891 στο ακρωτήρι που κλείνει τη Μύκονο από τον βορρά, ύστερα από το ναυάγιο ενός βρετανικού ατμόπλοιου στο στενό. Ο πύργος είναι από γκρίζα πέτρα και όχι από τον συνηθισμένο ασβέστη του νησιού, μέσα σε περιφραγμένη αυλή, πάνω σε γυμνό, χτενισμένο από τον αέρα έδαφος, με το κανάλι προς την Τήνο να γεμίζει τον ορίζοντα και τις ακτές να φεύγουν σε γκρεμούς εκατέρωθεν.

Είναι το μοναδικό πραγματικά άγριο κάδρο σε δέκα λεπτά από τη Χώρα. Στη Χώρα όλα είναι λευκά, πυκνά και πολυσύχναστα· εδώ τα στοιχεία είναι γκρεμός, ξερολιθιά, ένας πύργος και ένας πολύ μεγάλος ουρανός, και το ζευγάρι κερδίζει κλίμακα αντί για διακόσμηση. Η άνοιξη ντύνει την πλαγιά στο πράσινο και το κίτρινο, ο Αύγουστος την καίει στο χρυσό — η ίδια σύνθεση μοιάζει με δύο διαφορετικά νησιά.

Το ηλιοβασίλεμα είναι ο λόγος που πάτε: ο ήλιος πέφτει στη θάλασσα δυτικά του ακρωτηρίου και η πέτρα παίρνει ζεστό πλάγιο φως ενώ το νερό πίσω μένει ψυχρό μπλε. Το τίμημα είναι ο αέρας. Το μελτέμι χτυπά πιο δυνατά ακριβώς εδώ τον Ιούλιο και τον Αύγουστο — υπέροχο για φόρεμα και μαλλιά σε κίνηση, αδύνατο για πέπλο, καπέλο ή ελαφρύ ανακλαστικό. Σε ένα ήσυχο βράδυ του Ιουνίου ή του Σεπτεμβρίου είναι απλώς από τα καλύτερα φωτισμένα σημεία του νησιού.

Πρακτικά: ο περίβολος είναι περιφραγμένος και συνήθως κλειστός, οπότε τα κάδρα βγαίνουν από τον ανοιχτό χώρο έξω από αυτόν — εκεί άλλωστε μπαίνουν στην εικόνα ο γκρεμός και η θάλασσα. Το τελευταίο κομμάτι του δρόμου είναι κακοτράχαλο αλλά περνιέται με απλό αυτοκίνητο, δεν υπάρχει σκιά ούτε καφέ, και μετά τη δύση κρυώνει γρήγορα — πάρτε κάτι μαζί σας.