Το εκκλησάκι πάνω στον βράχο της Πέτρας

Πέτρα σημαίνει βράχος, και το χωριό πήρε το όνομά του από αυτόν που στέκεται στη μέση του: ένας όγκος ηφαιστειακής πέτρας γύρω στα σαράντα μέτρα ύψος, που ξεπετάγεται μέσα από τα σπίτια δυο δρόμους πίσω από την παραλία. Στην κορυφή κάθεται το εκκλησάκι της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας, με μια σκάλα καμιά εκατοστή σκαλοπάτια λαξεμένη και χτισμένη στο πλάι.

Η ίδια η σκάλα είναι το καλύτερο κομμάτι φωτογραφικά. Στρίβει καθώς ανεβαίνει, η πέτρα έχει ζεστό τόνο, και σε αρκετά σημεία οι στέγες του χωριού και ο κόλπος ανοίγουν πίσω σας — οπότε μπορείτε να φωτογραφίσετε προς τα πάνω με το εκκλησάκι από πάνω, ή προς τα κάτω με τη θάλασσα να γεμίζει το κάδρο. Το πλάτωμα στην κορυφή είναι μικρό, ασβεστωμένο και εντελώς περικυκλωμένο από θέα: ο Μόλυβος με το κάστρο του βόρεια, ο κόλπος και τα βουνά πίσω.

Είναι ενεργός ναός, οπότε ντυθείτε σεμνά, κρατήστε ησυχία μέσα και ελέγξτε αν επιτρέπεται η φωτογράφιση στο εσωτερικό. Το πλάτωμα και τα σκαλιά είναι δημόσια και ανοιχτά όλη μέρα.

Το απογευματινό φως έρχεται από τη θάλασσα και ζεσταίνει και τον βράχο και τον ασβέστη· το πρωί η σκάλα μένει στη σκιά. Τα σκαλοπάτια είναι ανώμαλα και η κουπαστή καλύπτει το μεγαλύτερο αλλά όχι όλο το ανέβασμα. Το καλοκαίρι το χωριό από κάτω έχει κίνηση από το βράδυ, αλλά ο βράχος είναι συνήθως ήσυχος.