Το απολιθωμένο δάσος κοντά στο Σίγρι

Η δυτική Λέσβος είναι άλλο νησί: ούτε ελαιώνες ούτε πεύκα, μόνο ανοιχτοί ηφαιστειακοί λόφοι από κόκκινο και γκρίζο βράχο, σχεδόν χωρίς σκιά. Θαμμένο μέσα τους βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα απολιθωμένα δάση του κόσμου — σεκόγιες, πεύκα και φοίνικες που έγιναν πέτρα από τέφρα και πυριτία μετά από εκρήξεις πριν από περίπου είκοσι εκατομμύρια χρόνια, μερικά ακόμη όρθια με τις ρίζες τους στη θέση τους.

Το κύριο επισκέψιμο πάρκο, στον δρόμο ανάμεσα στο Σίγρι και την Ερεσό, έχει σημασμένα μονοπάτια δίπλα από ανασκαμμένους κορμούς· ένα μουσείο στο Σίγρι φυλάει τα καλύτερα δείγματα. Φωτογραφικά, το ενδιαφέρον είναι η ερημιά. Γυμνό έδαφος, μακρινές ράχες, ορίζοντας χωρίς τίποτα ανθρώπινο πάνω του, και ένας απολιθωμένος κορμός που διαβάζεται σαν γλυπτό — είναι το πιο απογυμνωμένο τοπίο του Βορείου Αιγαίου.

Το φως είναι η πρόκληση. Δεν υπάρχει κανένα καταφύγιο και ο ήλιος είναι κάθετος από αργά το πρωί ως αργά το απόγευμα, οπότε σχεδιάστε τις πρώτες ή τις δύο τελευταίες ώρες, όταν οι μακριές σκιές πλάθουν το έδαφος. Η συννεφιά δουλεύει· ο αέρας εδώ είναι συνεχής και συχνά δυνατός.

Τα μονοπάτια είναι χαλίκι και πέτρα με κάποια κλίση, και οι ίδιοι οι κορμοί προστατεύονται — μείνετε στη σημασμένη διαδρομή και μην ανεβαίνετε ούτε αγγίζετε τα απολιθώματα. Το ωράριο και τα εισιτήρια τα ορίζει το μουσείο και αλλάζουν με την εποχή, οπότε ελέγξτε πριν πάρετε τον δρόμο: είναι μακριά από παντού.