Πόρτο Λιμνιώνας — ο βραχώδης όρμος το μεσημέρι

Ο Πόρτο Λιμνιώνας δεν είναι παραλία. Είναι ένας στενός όρμος στην άγρια δυτική ακτή κάτω από τον Άγιο Λέοντα, όπου η θάλασσα σπρώχνει ανάμεσα σε ασβεστολιθικά τοιχώματα και το μόνο μέρος για να κάτσεις είναι ο ίδιος ο βράχος, κομμένος σε φυσικά άνδηρα και τριμμένος λείος. Πάνω στον γκρεμό υπάρχει μια ταβέρνα, μια σκάλα κατεβαίνει, και το νερό είναι τόσο διάφανο που ο κολυμβητής ρίχνει σκιά στον βυθό.

Αυτό που δίνει στον φωτογράφο είναι γραφική απλότητα: λευκόγκριζος βράχος, βαθύ πρασινομπλέ νερό και κατακόρυφα τοιχώματα, χωρίς άμμο, χωρίς ξαπλώστρες και χωρίς τίποτα χτισμένο μέσα στο κάδρο κάτω από την ταβέρνα. Τα ζευγάρια δουλεύουν καλά στα άνδηρα πάνω από το νερό και στη μικρή βραχώδη πλατφόρμα στο στόμιο· το απέναντι τοίχωμα δίνει βάθος σε ένα ευρύ κάδρο.

Ο χρονισμός είναι πραγματικά ασυνήθιστος. Ο όρμος είναι στενός και βαθύς, οπότε νωρίς και αργά μέσα στη μέρα οι γκρεμοί σκιάζουν το νερό και το χρώμα πέφτει — είναι ένα από τα ελάχιστα σημεία του νησιού που θέλουν τον ήλιο ψηλά. Περίπου από τις έντεκα ώς τις τρεις το φως φτάνει στον πάτο, το νερό γίνεται φωτεινό, και ο βράχος είναι αρκετά λαμπερός ώστε να γεμίζει τις σκιές στα πρόσωπα. Πάρτε τη σκληρή ώρα που καταστρέφει κάθε άλλη τοποθεσία και ξοδέψτε την εδώ.

Πρακτικά: τα σκαλιά της καθόδου είναι απότομα και ο βράχος γλιστράει όπου τον έχει περάσει η θάλασσα, οπότε οι σόλες με πρόσφυση μετράνε περισσότερο απ' ό,τι φαίνεται. Το πάρκινγκ είναι πάνω στον γκρεμό και γεμίζει στη σεζόν. Είναι η εκτεθειμένη δυτική ακτή — όταν έχει κύμα ο όρμος ταράζεται και το κολύμπι αποκλείεται, κάτι που αξίζει να ελέγξετε πριν στήσετε ολόκληρο απόγευμα γύρω του.