Οι αμμόλοφοι της παραλίας Πλάκα στο ηλιοβασίλεμα

Η Πλάκα απλώνεται νότια από την Αγία Άννα κατά μήκος της δυτικής ακτής της Νάξου: μια πολύ μακριά, πολύ πλατιά λωρίδα ψιλής ανοιχτόχρωμης άμμου με χαμηλούς αμμόλοφους και θαμνώδεις κέδρους πίσω της, και ρηχό νερό που κρατά το χρώμα του πολύ μακριά. Η Πάρος βρίσκεται στον ορίζοντα ακριβώς μπροστά, και αυτό είναι που μετατρέπει μια απλή παραλία σε σύνθεση.

Οι αμμόλοφοι είναι ο λόγος να έρθετε εδώ αντί για έναν πιο όμορφο κολπίσκο. Δίνουν ύψος, υφή στο προσκήνιο και έναν τρόπο να ξεχωρίσει το ζευγάρι από ένα άδειο φόντο, ενώ οι χαμηλοί θάμνοι διαβάζονται ως πράσινο σχήμα και όχι ως ακαταστασία. Υπάρχει τόση παραλία ώστε μια φωτογράφιση βρίσκει πάντα ένα κομμάτι χωρίς κανέναν, ακόμη και τον Αύγουστο — περπατήστε νότια από την κύρια πρόσβαση και οι ξαπλώστρες τελειώνουν μέσα σε λίγες εκατοντάδες μέτρα.

Η παραλία βλέπει κατευθείαν δυτικά, οπότε δουλεύει ολόκληρο το βράδυ: ζεστό πλάγιο φως πάνω στους αμμόλοφους μία ώρα πριν τη δύση, ο ήλιος να πέφτει πίσω από την Πάρο, και μετά ένα μακρύ ροζ μετάφωτο που καθρεφτίζεται στη βρεγμένη άμμο στη γραμμή του νερού. Η ανοιχτόχρωμη άμμος επιστρέφει φως στα πρόσωπα, οπότε τα κόντρα φωτισμένα κάδρα κρατούν λεπτομέρεια χωρίς επιπλέον εξοπλισμό.

Πρακτικά: το μελτέμι διασχίζει αυτή την ακτή τον Ιούλιο και τον Αύγουστο — γι' αυτό οι windsurfers είναι στη Μικρή Βίγλα λίγο πιο νότια — οπότε τα μαλλιά και τα ελαφριά υφάσματα θα κινούνται, και η ψιλή άμμος πάει παντού. Υπάρχει ελεύθερο πάρκινγκ κάτω από τα αρμυρίκια στον παραλιακό δρόμο, λίγες ταβέρνες στη βόρεια άκρη, και απολύτως τίποτα πιο νότια — που είναι ακριβώς το ζητούμενο.