Τα καμαροσκέπαστα σοκάκια των Μεστών

Τα Μεστά σχεδιάστηκαν στον Μεσαίωνα ως άμυνα απέναντι στους πειρατές, και η κάτοψη σώζεται ακέραιη: τα εξωτερικά σπίτια σχηματίζουν συνεχές τείχος χωρίς παράθυρα προς τα έξω, οι δρόμοι μέσα είναι σκόπιμα λαβύρινθος, και πολλοί από αυτούς είναι σκεπασμένοι με πέτρινες καμάρες και αψίδες, ώστε το χωριό να αμύνεται και να κινείται υπό κάλυψη.

Αυτά τα σκεπαστά σοκάκια είναι ο λόγος να φωτογραφίσεις εδώ, και είναι ασυνήθιστα για την Ελλάδα για έναν πρακτικό λόγο: δουλεύουν το μεσημέρι. Ενώ το Πυργί και η ακτή καίγονται, οι στοές των Μεστών είναι δροσερές, σκιερές και φωτισμένες και από τις δύο άκρες, δίνοντας απαλό κατευθυντικό φως και ένα δυνατό κάδρο μέσα στο κάδρο. Η βρεγμένη πέτρα μετά τη βροχή το διπλασιάζει με αντανάκλαση.

Η κεντρική πλατεία, με τον ναό των Ταξιαρχών και λίγες ταβέρνες κάτω από μουριές, είναι ο μόνος πραγματικά ανοιχτός χώρος· τα υπόλοιπα είναι διάδρομοι, αντηρίδες και εξωτερικές σκάλες. Είναι αρκετά μικρό ώστε να το περπατήσεις σε ένα τέταρτο και αρκετά μπερδεμένο ώστε να μην το κάνεις.

Τα αυτοκίνητα μένουν έξω από τα τείχη και το κρατούν ήσυχο. Τα σοκάκια είναι στενά — ένας ευρυγώνιος φακός δικαιολογεί τη θέση του — και τα επίπεδα φωτός μέσα στις καμάρες χαμηλά, οπότε κινηθείτε αργά. Είναι χωριό που το κατοικούν, οπότε μη μπλοκάρετε ένα πέρασμα την ώρα που δουλεύετε.