Τα ερείπια του Ανάβατου

Ο Ανάβατος είναι χτισμένος πάνω σε μια βραχώδη προεξοχή στη μέση του νησιού, σπίτι πάνω σε σπίτι, με τη στέγη του καθενός να γίνεται η αυλή του επόμενου, ώσπου η κορυφή του χωριού να κάθεται σε γκρεμό που πέφτει κατακόρυφα από τις τρεις πλευρές. Ήταν καταφύγιο, και η ιστορία του είναι σκληρή: το χωριό δεν συνήλθε ποτέ από τη σφαγή του 1822 και έμεινε έκτοτε όρθιο μόνο του, με ελάχιστους κατοίκους.

Αυτό που απομένει είναι ένα από τα δυνατότερα σύνολα σχημάτων στο Αιγαίο. Άδειες πόρτες, φθαρμένες σκάλες ανάμεσα στα σπίτια, τοίχοι με τίποτα πίσω τους παρά αέρα. Επειδή η πέτρα έχει το ίδιο χρώμα με τον βράχο, όλος ο λόφος διαβάζεται ως μία μάζα, και μια φιγούρα με χρώμα πάνω στα σκαλιά είναι το μόνο που τραβάει το μάτι.

Η πρώτη και η τελευταία ώρα είναι και οι δύο καλές: ο χαμηλός ήλιος πλάθει τους στοιβαγμένους τοίχους και ξεχωρίζει το ένα επίπεδο από το άλλο, ενώ το μεσημέρι το χωριό γίνεται επίπεδο και γκρίζο. Το φως της δύσης στη δυτική όψη είναι το κλασικό. Ο χειμώνας και η άνοιξη προσθέτουν πράσινο στους γύρω λόφους, που βοηθά πάρα πολύ.

Το πάνω μέρος του χωριού έχει στερεωθεί κατά τόπους και αλλού είναι κλειστό· τα σκαλιά είναι ανώμαλα, οι άκρες αφύλακτες και δεν υπάρχουν κάγκελα στον γκρεμό. Λογικά παπούτσια, και ελέγξτε ποια τμήματα είναι ανοιχτά όταν φτάσετε.