Η πλατεία Μιαούλη και το θέατρο Απόλλων

Η πλατεία Μιαούλη είναι το μεγαλύτερο δημόσιο σαλόνι των Κυκλάδων. Το δημαρχείο του Ερνστ Τσίλλερ, του 1876, κλείνει τη μία άκρη με κιονοστοιχία και ρολόι, η πλακόστρωση είναι μάρμαρο από άκρη σε άκρη, και στα πλάγια υπάρχουν φοίνικες, ένα μαρμάρινο μουσικό κιόσκι και καφενεία κάτω από στοές. Χτίστηκε με λεφτά της ναυτιλίας σε μια πόλη που για λίγο ξεπέρασε εμπορικά τον Πειραιά, και ακόμη γεμίζει κάθε βράδυ με οικογένειες που περπατούν αντί να κάθονται.

Φωτογραφίστε από τα χαμηλά σκαλιά της πλευράς του λιμανιού για όλο το πλάτος με το δημαρχείο στο κέντρο, ή δουλέψτε κοντά στις στοές, όπου το μάρμαρο γυρίζει απαλό, ομοιόμορφο φως στα πρόσωπα. Ένα λεπτό πάνω στην οδό Απόλλωνος στέκει το θέατρο Απόλλων, όπερα του 1864 κατά το πρότυπο της Σκάλας, με κόκκινη και χρυσή ζωγραφισμένη πρόσοψη που δίνει ένα συμπαγές, επίσημο κάδρο σαν να μην είναι Ελλάδα.

Το μάρμαρο είναι σκληρό το μεσημέρι — αντανακλά και πετάει καυτό φως κάτω από το πιγούνι — οπότε δουλέψτε τις δύο τελευταίες ώρες της μέρας και μείνετε για την μπλε ώρα, όταν ανάβουν οι προβολείς του δημαρχείου και η πλατεία δίνει τα καλύτερά της. Η πλατεία είναι δημόσια και ελεύθερη· το εσωτερικό του θεάτρου έχει ώρες επίσκεψης και μικρό εισιτήριο, και κάθε φωτογράφιση μέσα συμφωνείται πρώτα με το θέατρο.