Το σπήλαιο Μελισσάνη όταν ο ήλιος είναι ψηλά

Η Μελισσάνη είναι μια σπηλαιολίμνη κοντά στον Καραβόμυλο, της οποίας η οροφή κατέρρευσε πριν από χιλιάδες χρόνια, αφήνοντας μια οβάλ τρύπα ανοιχτή στον ουρανό πάνω από υφάλμυρο νερό τόσο διάφανο που οι βάρκες μοιάζουν να επιπλέουν στον αέρα. Κατεβαίνετε από μια σήραγγα λαξεμένη στον βράχο, μπαίνετε σε μια μικρή βάρκα με ξεναγό, και σας πηγαίνουν γύρω από τη φωτισμένη αίθουσα και μετά στη σκοτεινή πίσω της.

Η φωτογραφία που θέλουν όλοι είναι εκείνη όπου η δέσμη φωτός περνά από το άνοιγμα και το νερό γίνεται ένα εξωπραγματικό φωτεινό μπλε, με τη βάρκα και τους επιβάτες της να αιωρούνται πάνω από τον πυθμένα. Υπάρχει μόνο όταν ο ήλιος είναι αρκετά ψηλά ώστε να φτάνει στο νερό — περίπου από αργά το πρωί ώς νωρίς το απόγευμα, και ιδανικά γύρω στο μεσημέρι το καλοκαίρι. Έξω από αυτό το παράθυρο η αίθουσα είναι στη σκιά, το μπλε γίνεται γκριζοπράσινο και όλο το φαινόμενο χάνεται.

Εδώ είναι η εξαίρεση που κάνει τον κανόνα χρήσιμο: ο μεσημεριανός ήλιος που κάθε άλλη τοποθεσία της Κεφαλονιάς σας λέει να αποφύγετε είναι ακριβώς το φως που χρειάζεται αυτή. Σχεδιάστε τη μέρα γύρω του — Μελισσάνη το μεσημέρι, Μύρτος ή Άσος για το βράδυ.

Πρακτικά: είναι χώρος με εισιτήριο και ουρά που μεγαλώνει μέσα στο πρωί, και η βόλτα με τη βάρκα είναι σύντομη — ίσως δέκα λεπτά — με τον ξεναγό να κωπηλατεί και άλλους επιβάτες μέσα, οπότε είναι μέρος για μια χούφτα κάδρα και όχι για φωτογράφιση. Πάρτε φωτεινό φακό αντί για τρίποδο, μην περιμένετε έλεγχο στον χρόνο, και ντυθείτε για βάρκα: τα πέτρινα σκαλιά της καθόδου είναι υγρά και μέσα κάνει δροσιά. Το κοντινό σπήλαιο Δρογκαράτη είναι φυσικός συνδυασμός αν η ουρά είναι μεγάλη.