Πόρτο Τιμόνι από τη ράχη του Αφιώνα

Στη βορειοδυτική άκρη της Κέρκυρας η στεριά στενεύει σε μια λωρίδα από ανοιχτόχρωμα βότσαλα με έναν όρμο σε κάθε πλευρά, ενώνοντας το νησί με ένα καταπράσινο ακρωτήρι. Από το μονοπάτι της ράχης, λίγο κάτω από τον Αφιώνα, το σχήμα είναι αναγνωρίσιμο αμέσως: δύο μισοφέγγαρα διαφορετικού μπλε που συναντιούνται σε μια κλωστή παραλίας. Οι ντόπιοι το λένε Πόρτο Τιμόνι, και είναι η μία θέα της Κέρκυρας που καμιά φωτογραφία δεν κατάφερε να κάνει συνηθισμένη.

Είναι πρωτίστως κάδρο θέας. Το ζευγάρι στέκεται ή κάθεται στη ράχη με τον διπλό όρμο μερικές εκατοντάδες μέτρα χαμηλότερα, και η εικόνα δουλεύει ακριβώς επειδή είναι μικρό μέσα της. Αν υπάρχει χρόνος και διάθεση, το μονοπάτι συνεχίζει κάτω ώς τον ίδιο τον ισθμό, όπου οι δύο παραλίες δίνουν ένα εντελώς διαφορετικό σετ στη στάθμη της θάλασσας — διάφανο νερό, ανοιχτόχρωμες πέτρες, κανένα κτίριο.

Η ράχη βλέπει δυτικά και νοτιοδυτικά, οπότε το απόγευμα το φως σαρώνει πλάγια το ακρωτήρι και το ηλιοβασίλεμα είναι η πιο δυνατή ώρα της ημέρας· η θάλασσα κρατά το χρώμα της ώς αργά, γιατί το νερό είναι βαθύ και καθαρό. Το πρωί δουλεύει, αλλά πιο επίπεδα, με καταχνιά πάνω από το κανάλι. Η άνοιξη είναι η καλύτερη εποχή — πράσινες πλαγιές, αγριολούλουδα στη ράχη και θάλασσα που δεν έχει ακόμη γεμίσει σκάφη.

Πρακτικά: το ίδιο το σημείο θέας απέχει πέντε λεπτά με τα πόδια από το πάρκινγκ στην άκρη του Αφιώνα, σε εύκολο μονοπάτι. Η κάθοδος στους όρμους είναι άλλη ιστορία — δεκαπέντε ώς είκοσι λεπτά σε απότομη, σαθρή πέτρα, και δυσκολότερη ανάβαση, χωρίς σκιά και χωρίς νερό στον πάτο. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο κάντε τη διαδρομή νωρίς ή καθόλου, και κρατήστε τη ράχη για το βράδυ. Εκεί πάνω είναι εκτεθειμένα, οπότε ένα φόρεμα και τα λυτά μαλλιά θα κινούνται.